Συγγραφείς που θα ήθελα να γνωρίσω (Tag)

Ευχαριστώ το Life Is Art blog που με προσκάλεσε να συμμετέχω σε αυτό το tag. Είμαι ενθουσιασμένη αφού αυτή είναι η πρώτη φορά που λαμβάνω μέρος σε κάτι τέτοιο.

Τα tags ξεκίνησαν αν δεν κάνω λάθος από booktubers οι οποίοι απαντούσαν σε ερωτήσεις του εκάστοτε θέματος και έπειτα έδιναν τη σκυτάλη των ερωτήσεων σε άλλους. Η όλη διαδικασία συμβαίνει και μεταξύ bloggers κάτι που με γοητεύει αφού ενισχύει την αίσθηση της blog κοινότητας που υπάρχει βεβαίως και στην Ελλάδα.

Αν και θεωρώ ότι έχω διαβάσει ένα μάλλον μικρό ποσοστό βιβλίων από αυτά που θα ήθελα, με τη wishlist να μακραίνει συνεχώς, θα συγκεντρώσω τους συγγραφείς που έως τώρα θα ήθελα να γνωρίσω.

1. J.K Rowling

rowling

Όχι, δεν είναι γραφική επιλογή. Η γυναίκα αυτή έγραψε μια επταλογία – φαινόμενο που αποτελεί κορυφαίο εκδοτικό γεγονός. Πρόκειται για έναν κόσμο που αν και καταπιάνεται με το τόσο πολυγραμμένο θέμα της μαγείας, καταφέρνει να είναι ολότελα μοναδικός και ολοκληρωμένος. Η Rowling εμπνέεται από μυθολογία, ιστορία, κουλτούρα, παράδοση και μετουσιώνει τα στοιχεία που δανείζεται σε ιδιοφυή μυθοπλασία.

Σε ό,τι αφορά την πορεία της ίδιας της συγγραφέως είναι άξιο θαυμασμού το πώς ξεκίνησε να γράφει ακόμη και σε χαρτοπετσέτες όντας φτωχή, μέχρι το level της απανωτής ανατύπωσης των χειρόγραφων σε ποιοτικές συλλεκτικές εκδόσεις με χρυσό χαρτί και κόκκινο υφασμάτινο σελιδοδείκτη. Δεν έμεινε βεβαίως εκεί, προχώρησε την συγγραφική της καριέρα σε άλλα λογοτεχνικά μονοπάτια με το «Ένας ξαφνικός Θάνατος», πριν συνεχίσει με το ψευδώνυμο Robert Galbraith.

Η δράση της στο Lumos είναι κάτι ακόμη που θα ήθελα να συζητήσω μαζί της.

2.  W.B Yeats

WB-Yeats-001

Αμέσως μετά τοποθετώ τον Yeats, τον ποιητή που είχε πάντα «τάση στο υπερφυσικό και το απόκρυφο». Τα έργα που λάτρεψα ωστόσο δεν ήταν τα ποιήματα του, αλλά οι συλλογές παραμυθιών (1888, 1892) που συγκέντρωσε ο ίδιος από ταξίδια που έκανε στα χωριά της νοτιοδυτικής Ιρλανδίας. Η συγκέντρωση των παραμυθιών αυτών δεν ήταν εύκολο έργο αφού οι ντόπιοι απέφευγαν να αναπαράγουν τις ιστορίες για στοιχειά, νεράιδες, μάγους και ξωτικά στα οποία επίσης δύσκολα θα παραδέχονταν ότι πιστεύουν ακόμη.

Πολλοί δεν θέλουν να σκαλίζουν αυτές τις ιστορίες, τα στοιχεία γι’αυτούς  ζουν πράγματι και δεν έχουν δικαίωμα οι άνθρωποι να ενοχλούν τον κόσμο τους. «Tread softly, beacause you tread on my dreams»‘ έχει γράψει ο ίδιος ο Yeats σε ποίημα του.

Η γνωστοποίηση λοιπόν της Ιρλανδικής παράδοσης, άμεσο απότοκο της Κέλτικης μυθολογίας χτυπάει κατευθείαν σε νεύρο τεράστιας δικής μου αγάπης για αυτά τα θέματα. Θα ήθελα να ακούσω λοιπόν, ακόμη και μόνο από λαογραφικό ενδιαφέρον, τις εντυπώσεις του από τα ταξίδια αυτά από πρώτο χέρι.

3.  Noam Chomsky

noam chomsky

Αυτός ο άνθρωπος είναι ιδέα. Ο Τσόμσκι είναι παγκοσμίως γνωστός ως πολιτικός ακτιβιστής, συγγραφέας και ομότιμος καθηγητής γλωσσολογίας του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ), όπου άρχισε να διδάσκει το 1955. Είναι της άποψης ότι ο κόσμος θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του τους διανοούμενους και έχει δίκιο, αλλά ο ίδιος ανήκει  στη μερίδα εκείνων με τους οποίους μπορείς και να συμφωνήσεις. Ξεσκεπάζει και αναλύει τα αυτονόητα, πληροφορίες και στοιχεία που είναι προσβάσιμα αλλά δεν καθόμαστε να ψάξουμε. Ξεδιπλώνει την πολιτική της Αμερικής στη σύγχρονη εποχή, ανοίγει διεθνώς μάτια.

Από τα έργα του έχω διαβάσει μία έκδοση («2 Ώρες Διαύγειας») που περιλαμβάνει παλαιότερη συνέντευξή του ενώ ξεκίνησα και το «Πώς λειτουργεί ο κόσμος».  Μεγάλο μυαλό.

4. Veronica Roth

1022_veronica-roth-e1382461512163

Είμαι θύμα του dystopian, την κατηγορία αυτή των βιβλίων που καταπιάνεται με σαθρά κοινωνικοπολιτικά συστήματα, κακέκτυπα αρμονικής ζωής, διαστρεβλωμένα ιδανικά που αλλοιώνουν και καταπιέζουν συνειδήσεις. Τα τελευταία χρόνια το θέμα αυτό έχει μπει για τα καλά σε young adult βιβλία  συχνά μαζί με γενικότερα sci-fi στοιχεία και ναι, μοσχοπουλάει σαν ζεστό μυρωδάτο ψωμί. Με πρόδρομο το 1984 του Όργουελ, βιβλία επί βιβλίων έχουν στοιβαχτεί στον σωρό αυτής της θεματικής, από τους πιο σύγχρονους τίτλους όμως, η τριλογία της Απόκλισης μπήκε πρώτη στην καρδιά μου.

Αυτό που με εντυπωσιάζει στην Roth είναι ότι μέσα από τον κόσμο των φατριών σε ένα μεταπολεμικό Σικάγο (και χωρίς άλλες sci-fi αναφορές ευτυχώς) έκανε απίστευτη επιτυχία όντας  εξαιρετικά νέα (τώρα είναι 26).  Τα βιβλία αυτά ήταν τα πρώτα που έγραψε αμέσως αφότου βγήκε από το πανεπιστήμιο. Ενώ μάλιστα τα περισσότερα δυστοπικά περιβάλλοντα είναι βγαλμένα από τους εφιάλτες σου, η κοινωνία όπου ζει η κεντρική ηρωίδα, η Τρις, δεν είναι εξαρχής η κοινωνία που θα ήθελες να αποφύγεις.

Ίσως Veronica σε ζηλεύω και λίγο.

5.  Για την τελευταία θέση σκέφτηκα πολλούς. Ανάμεσα τους ο Tom Robbins, o Zean-Michel Guenassia, ο Carlos Ruiz Jafon, η Lena Dunham.

tomrobbins

Έτσι, αφιερώνοντας λίγες λέξεις στον καθένα θα πω για τον Robbins πώς θα ήθελα να ακούσω αν μιλάει όπως γράφει. Αυτό το σοβαρό-ασόβαρο, έξυπνο, χιουμοριστικό ύφος.

Guenassia_

Τον Zean Michel Guenassia γιατί αν και η «Λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων» εκδόθηκε το 2009, είμαι σίγουρη πως θα γίνει κλασσική επιλογή αναγνώσματος κι επειδή συνδύασε θέματα που με ενδιαφέρουν. Η Λέσχη, πιάνει στην εποχή του πολέμου την πραγματικότητα της Γαλλίας, των αποικιών στην Αλγερία, τους Σοβιετικούς που βρήκαν καταφύγιο εκεί χωρίς να βρουν ακριβώς καταφύγιο.. Εξαιρετικό βιβλίο.

Carlos-Ruiz

Τον Θαφόν για παρόμοιο λόγο. Κι εδώ με γοήτευσε η τοποθέτηση σε μια χρονική περίοδο που ιστορικά με ενδιαφέρει -μεταξύ δευτέρου παγκοσμίου και εμφυλίου στην Ισπανία-. Γιατί θα ήθελα να με ξεναγήσει στη Βαρκελώνη του «Κοιμητηρίου των Λησμονημένων Βιβλίων».

lena-dunham-book-1

Τη Lena Dunham, παρ’ότι δεν πρόλαβα ακόμη να διαβάσω το «Not That Kind of Girl» καθώς είναι ένα κορίτσι που ενοχλεί με τις απόψεις του. Γιατί αν και πολλές φορές ενοχλεί κι εμένα την ίδια, είμαι σίγουρη ότι μια έξοδος μαζί της θα ήταν ενδιαφέρουσα αν όχι επεισοδιακή.

Με τη σειρά μου tag-άρω.

G.R.A.F.I.A.S

– The Lion Wrath

Ιστορίες συγγραφικής Τρέλας

Don’t Ever Read Me

11 Comments

  1. Θα συμφωνήσω απόλυτα σε όσα λες για J.K Rowling (τη συγκεκριμένη γυναίκα την εκτιμώ πρώτα απ’ όλα σαν άνθρωπο και μετά ως συγγραφέα) και για Noam Chomsky.

    Επίσης, σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ για το tag 🙂 Και μου φαίνεται πως μέσα στο ΣΚ πρέπει να βρω χρόνο να απαντήσω κι εγώ γιατί είναι αισίως το δεύτερο tag που λαμβάνω για τη συγκεκριμένη σειρά αναρτήσεων!! 🙂

    Μαριάννα

      1. Επειδή είναι δύσκολο να δω σε ποιον είχε γίνει και σε ποιον όχι, πήγα απλώς να δω αν έχετε ήδη κείμενο για το θέμα. Αν δεν είχατε κάνει, the more tags the merrier. 😀 🙂

  2. Πολύ ωραίες απαντήσεις! 🙂 Μερικούς συγγραφείς όπως τον Carlos Ruiz Zafon και Jean Michel Guenassia δεν τους γνωρίζω άλλα σίγουρα θα τους ψάξω τώρα…

    1. Σε ευχαριστώ πολύ και για τα καλά σου λόγια και για την πρόκληση βεβαίως! Είναι καλοί συγγραφείς. «Η Σκια του ανέμου» του Θαφόν και η «Λεσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων» του Guenassia είναι ωραία βιβλία για να ξεκινήσεις. Περιμένω επόμενο tag 🙂 🙂

      1. Το Η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων φαίνεται πολύ καλό! Θα το έχω σίγουρα στα υπόψιν μου. Είδη σκέφτομαι ένα καινούριο 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s