Ο άρχοντας των μυγών – William Golding

Αν και θεωρώ το «1984» του Όργουελ, ως «βασιλιά» – πρόδρομο των σημερινών dystopian βιβλίων, «ο  Άρχοντας των Μυγών» είναι άλλη μια κλασσική επιλογή για τους οπαδούς του είδους και όχι μόνο.

Κυκλοφόρησε το 1954 και βραβεύτηκε με βραβείο Νόμπελ. Υποστηρίζεται μάλιστα ότι αυτό το βιβλίο ενέπνευσε τους δημιουργούς της σειράς «Lost«, τον Stephen King και μάλλον και τον James Dashner, συγγραφέα του «The Maze Runner» (εδώ βέβαια μπλέκουν και γενικότερες sci-fi αναφορές).

Δεν μοιάζει με την πρώτη ματιά με κανένα από τα πρόσφατα επιτυχημένα δυστοπικά  series όπως η «Τριλογία της Απόκλισης»,  «The Giver», «The Hunger Games» κλπ. Αυτά τα βιβλία έχοντας μια Οργουελική βάση, τοποθετούν τους ήρωες ως καταπιεσμένους πολίτες σε μια κοινωνία με διαστρεβλωμένα ιδανικά που αργά ή γρήγορα επαναστατούν απέναντι στο σύστημα.  Ακριβώς αυτή η λειτουργική ανάλυση ποικίλων πολιτικών συστημάτων  είναι για μένα το γοητευτικό κριτήριο για να τα διαβάζω.

Ο Golding ξεκινά την ιστορία του χωρίς κανένα τέτοιο οικοδόμημα. Οι ήρωες είναι μια ντουζίνα -πιτσιρίκια και παιδιά στην προεφηβεία- που βρίσκονται σε ένα νησί, όταν το αεροπλάνο τους πέφτει στη μέση του πουθενά.

lordΤα παιδιά, απαλλαγμένα από τα κοινωνικά πλαίσια, κάνουν ό,τι θα έκανε κάθε παιδί που βλέπει μπροστά του μια αμμουδιά και παραλία. Σύντομα θα χρίσουν αρχηγό τον Ραλφ και θα συγκροτήσουν ομάδα. Θα δουν τα πάντα ως ευκαιρία για εξερεύνηση και περιπέτεια. Οι πιο λογικοί  διαβλέπουν την ανάγκη της επιβίωσης και κυρίως της διάσωσής τους «από τους μεγάλους» γι’αυτό και ο αρχηγός συγκαλεί συμβούλια στα οποία ψηφίζονται οι αποφάσεις για τις επόμενες ενέργειες και την κατανομή εργασιών.

Τα περισσότερα όμως μένουν στα λόγια και μοιραία θα γεννηθούν τριβές. Την αρχηγία θα διεκδικήσει ο ανταγωνιστικός θερμόαιμος Τζακ και τα δεδομένα θα αλλάξουν πάλι.

Έπειτα από καιρό διαμονής στο νησί, το «κλείστρο της λογικής» έχει πέσει στο μυαλό πολλών από τα παιδιά που σταδιακά απομακρύνονται από την ιδέα του πολιτισμού που άφησαν πίσω. Η μέχρι πρότινος, μάλλον δημοκρατικά δομημένη ομάδα, μετατρέπεται σε άγρια φυλή. Ο αρχηγός πλέον διατάζει και τα έως τώρα ατυχήματα που προκλήθηκαν από φόβο, τείνουν να γίνουν δολοφονίες των αποκομμένων και αντιφρονούντων.

lord-of-the-flies045-602x910

Οι πληροφορίες για το παρελθόν των χαρακτήρων και τα χρονικά πλαίσια δίνονται πολύ περιορισμένα. Πολύ αφηρημένα γίνονται αναφορές στην πατρίδα που είναι η Βρετανία, και για τον πόλεμο που συμβαίνει παράλληλα. Το βάρος δίνεται στο τώρα και την διαβάθμιση της οργάνωσης και συμπεριφοράς των παιδιών σε αυτές τις πρωτόγνωρες συνθήκες. Οι ελπίδες για διάσωση λιγοστεύουν. Η πλειοψηφία των παιδιών νικήθηκε από δεισιδαιμονίες κι έναν αόρατο εχθρό. Η δίψα για αίμα και βία επικρατούν. Οι στιγμές αθωότητας έχουν πια περάσει.

lord_of_the_flies_by_xgerka-d4t7wu1
Fan Art

Οι περιγραφές με κούρασαν αρκετά, στην αρχή η πλοκή μου φάνηκε έως και βαρετή αφού ίσως περίμενα περισσότερη δράση, προς το τέλος όμως άρχισα να σοκάρομαι με τα γεγονότα. Μέρες αφού τελείωσα το βιβλίο μπαίνω σε σκέψεις και ακόμη το συζητώ. Είναι ένα εξαιρετικό δείγμα λογοτεχνικής προσέγγισης σε ένα βαθιά ανθρωπολογικό θέμα. Μπορείς να το δεις σαν πείραμα ή σαν αλληγορία για τον ενήλικο κόσμο.

Ο Άρχοντας των Μυγών ανήκει με τον δικό του μοναδικό τρόπο στην κατηγορία dystopian και ως κλασσικό λογοτέχνημα, αναγνωρίζω ότι αξίζει να υπάρχει στη λίστα των βιβλίων που έχεις διαβάσει.

Αυτή τη στιγμή υπάρχει στην ελληνική αγορά και από τις εκδόσεις Καστανιώτη στα πλαίσια σειράς βιβλίων που έχουν πάρει Νόμπελ, σε οικονομική τιμή. Από ό,τι είδα, έχει μεταφερθεί και σε ταινία 2 φορές, το 1963 και το 1990.

_lord_of_the_flies__by_peibee_an_jay-d3gx2fo
Fan Art

13 Comments

  1. Λοιπόν τα δικά σου reviews τα διαβάζω με απίστευτο ενδιαφέρον και προσοχή. Γράφεις αυτό που λέμε κριτική, και όχι απλά παρουσίαση. Μ’αρέσει πολύ έτσι όπως ακούγεται, το έχω κι εγώ στη συγκεκριμένη έκδοση που ανέβασες να το διαβάσω. Δεν με πειράζει που είναι αργό, νομίζω το προτιμώ 🙂

    1. Σ’ευχαριστώ πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια και από σένα ακούγεται αλλιώς 😉 Δεν το επιδιώκω να γίνει κριτική αλλά το έχω παρατηρήσει. Για τη μουσική ας πούμε, που γράφω δεν μου βγαίνει αβίαστα σε κριτική, προτιμώ για τα albums να κάνω παρουσιάσεις πλάι στις εντυπώσεις μου. Δεν ξέρω γιατί. Χαίρομαι που σου αρέσουν 🙂 Περιμένω εντυπώσεις!

  2. Το έχω βάλει χρόνια στο μάτι αλλά όλο το ξεχνάω! Φαίνεται πολύ ενδιαφέρον, θα το πάρω με την πρώτη ευκαιρία -να μπει και αυτό στην γιγαντιαία λίστα με τα αδιάβαστα 😛 – !

    1. Στο πρόβλημα με τις ατέλειωτες wishlist συμπάσχω απεριόριστα… Ό,τι και να πάρω, πάντα θα μου αρέσει κάτι ακόμη και δεν θα ξέρω με τί να ξεκινήσω.. Εγώ είμαι θύμα του dystopian οπότε είπα να αρχίσω να διαβάζω και τα πρώτα του είδους.
      Τώρα έχω βάλει στο μάτι αυτή την ανθολογία με δυστοπικά sci-fi διήγηματα από την εποχή της Σοβιετικής Ένωσης, ίσως να σου αρέσει: http://www.politeianet.gr/books/9789608112315-anthologia-agnosti-kantath-o-achristos-planitis-kai-alla-sobietika-diigimata-epistimonikis-fantasias-244974

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s