Carlos Ruiz Zafon – Η Σκια του ανεμου (Το κοιμητηριο των λησμονημενων βιβλιων #1)

Ούτε το εξώφυλλο της συγκεκριμένης έκδοσης, ούτε ο τίτλος του με ώθησαν να αγοράσω τη «Σκιά του Ανέμου» .Το εξώφυλλο ίσως το αδικεί (δες αντίθετα το παρακάτω της Penguin), ενώ ο τίτλος μου φάνηκε πολύ μελό. Η ώθηση δόθηκε από την περίληψη στο οπισθόφυλλο και την πρώτη σκέψη πως  η δομή φαινόταν ικανή να υποστηρίξει εύκολα κινηματογραφικό σενάριο.

skia

Όλα ξεκινούν ένα χάραμα, όταν ο μικρός Ντανιέλ οδηγείται από τον πατέρα του σε ένα μέρος που όμοιό του δεν υπάρχει: το Κοιμητήριο των Λησμονημένων Βιβλίων. Πρόκειται για μια παμπάλαια λαβυρινθώδη βιβλιοθήκη που φιλοξενεί ξεχασμένους τίτλους που δεν κυκλοφορούν πια. Ο Ντανιέλ τηρώντας το εθιμοτυπικό του Κοιμητηρίου διαλέγει ένα βιβλίο από τα ράφια, τη Σκιά του Ανέμου του Χουλιάν Καράξ. Χωρίς να το ξέρει, η ζωή του έχει πια αλλάξει ανεπανόρθωτα. Ένας άνδρας που θυμίζει κάποιον ήρωα από αυτό το βιβλίο, τον παρακολουθεί και φαίνεται να έχει βάλει σκοπό της ζωής του να κάψει τα άπαντα του ίδιου συγγραφέα.

Η γραφή του Θαφόν είναι πιο λυρική από ότι ίσως θα ήθελα, είναι όμως απολύτως ταιριαστή με την εποχή όπου μας μεταφέρει.

Οι σελίδες περιγράφουν δύο παράλληλες ιστορίες που αλληλοσυνδέονται με περισσότερες ομοιότητες από όσες αρχικά θα φανταζόταν ο αναγνώστης, γιατί τελικά υπάρχει ουσιαστική συνέχεια. Οι ιστορίες ξετυλίγουν τραγωδίες που δεν λυπούνται τους χαρακτήρες. Το φαινόμενο είναι σχεδόν μοιρολατρικό.

Όλα αυτά τοποθετούνται χρονικά σε τραυματισμένες εποχές για την Βαρκελώνη, πριν από τον Εμφύλιο Πόλεμο έως και μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο. Η Ισπανική πρωτεύουσα κρύβει στις σκιές νωπές πληγές  και οι γειτονιές της δεν έχουν αναβιώσει από την παρακμή τους. Από την μια πλευρά, η εξαθλίωση είναι αισθητή στις φτωχές πολυκατοικίες ενώ από την άλλη, τα πλούσια αρχοντικά μυρίζουν εγκατάλειψη και περασμένα μεγαλεία, αφού την εξουσία έχουν διαδεχθεί πολλά διαφορετικά χέρια.

shadow

Οι αναδρομές στο χρόνο γίνονται μεγαλύτερες όσο προχωράει η πλοκή, κάτι που όμως δεν κουράζει αφού είναι ζωτικής σημασίας για τη λύση του μεγάλου γρίφου. Ευτυχώς, υπάρχουν κωμικά στοιχεία ιδίως σε έναν σπουδαίο χαρακτήρα που δεν εμφανίζεται από την αρχή και σπάει το δράμα με έξυπνους διαλόγους και φιλοσοφική διάθεση.

Αν μη τί άλλο είναι από τα βιβλία που αξίζει να διαβάζεις μέχρι και για τους επεξηγηματικούς  αστερίσκους στο κάτω μέρος της σελίδας.

Πρώτο μέρος τριλογίας, Η Σκια του Ανέμου του Jafon, δεν έγινε αγαπημένο ανάγνωσμα ούτε κόλλησα από την πρώτη σελίδα για να φτάσω μετά από 616 απνευστί στην τελευταία. Αν εξαιρέσεις όμως λίγες περιγραφές, το βιβλίο διαβάζεται γρήγορα με το μυστήριο σταδιακά να κορυφώνεται. Είναι άλλωστε ένα εξαιρετικό παράδειγμα βιβλίου που εξυμνεί την βιβλιοφιλία, με ορισμένους να το χαρακτηρίζουν το πιο επιτυχημένο Ισπανικό λογοτέχνημα μετά από τον Δον Κιχώτη του Θερβάντες. Αν και για αυτόν τον χαρακτηρισμό θα διαφωνούν με τους άλλους που πιστεύουν τα ανάλογα για τα «100 χρόνια μοναξιάς» του Marquez.

Στο δεύτερο της σειράς, ο Jafon επιστρέφει στο Κοιμητήριο αν και με άλλους ήρωες για να επανέλθει με το τρίτο στον παντρεμένο πια Ντανιέλ. Χωρίς να είναι επίσημο, οι fans του Θαφόν πιστεύουν ότι θα κυκλοφορήσει και τέταρτο που θα ολοκληρώσει τη σειρά του Κοιμητηρίου.

7 Comments

  1. Χαίρομαι που σ’άρεσε 🙂 Με έκανες να θέλω να το διαβάσω! Του Θαφόν έχω τελειώσει μόνο «Το Παιχνίδι του Αγγέλου» και ήταν πολύ καλό, οπότε τώρα θα έχω υπόψιν μου και την από πάνω τριλογία^^

    1. Εγώ χαίρομαι που σε έκανα να θέλεις να το διαβάσεις! Το Παιχνίδι του Αγγέλου είναι το δεύτερο στη σειρά του Κοιμητηρίου των Λησμονημένων Βιβλίων, αλλά δεν συνεχίζει με τους ίδιους ήρωες και δεν ξέρω αν θα μου αρέσει τόσο, αφού όμως λες ότι είναι καλό αναπτερώνονται οι ελπίδες μου.
      Ωστόσο, το τρίτο, ο αιχμάλωτος του Ουρανού επιστέφει στα πρόσωπα της Σκιας του Ανέμου και είμαι περίεργη να δω τί θα γίνει. Όταν το διαβάσεις, πες μου εντυπώσεις. 🙂

  2. Έχω διαβάσει και το «η Σκιά του Ανέμου» και το «Παιχνίδι του Αγγέλου», βέβαια πάνε χρόνια και δεν θυμάμαι πολλές λεπτομέρειες… Θυμάμαι όμως πως μου άρεσαν και τα δύο πάρα πολύ, μου άρεσε πολύ η ατμόσφαιρα που δημιουργεί ο Zafon και ο τρόπος γραφής του… Έχω διαβάσει άλλα δύο δικά του, το «Μαρίνα» και ένα μικρούλι, «Ο πρίγκιπας της ομίχλης». Μ’ αρέσει γιατί αγγίζει κάπως το μαγικό και μεταφυσικό, χωρίς να γίνεται αυτό το επίκεντρο της ιστορίας…
    Ωραίο ποστ και ωραίο μπλογκ! 🙂

    1. H «Σκιά του Ανέμου» είναι το πρώτο του Zafon που αγόρασα και διάβασα, σκοπεύω όμως φέτος να διαβάσω τουλάχιστον τα άλλα 2 της τριλογίας του «Κοιμητηρίου των Λησμονημένων Βιβλίων»! Αυτό που μου άρεσε στο πρώτο ήταν ότι ενώ αρχικά δίνει την αίσθηση της μεταφυσική; παρουσίας(με τον χαρακτήρα του βιβλίου με το καμένο πρόσωπο ξαφνικά με σάρκα και οστά στην ιστορία) , καταλήγει να την εξηγήσει με λογική. Αυτό νομίζω πως αλλάζει βέβαια στα επόμενα. Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια, ελπίζω να σου αρέσουν και τα επόμενα posts! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s